Abbi Glines - WHEN IM GONE (Rosemary Beach #11) - tłum. - prolog, ★
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
//-->PrologReese- Chodź tu dziewczyno! – głos mego ojczyma rozniósłsię po całym domu.W jednej chwili skręcił mi się żołądek. Okropny węzeł,który pojawiał się na samą myśl o byciu blisko niegoi o tym, co mi zrobi, był moim stałym towarzyszem.Powoli podniosłam się ze swojego łóżka i ostrożnieodłożyłam książkę, którą czytałam, czy też próbowałamczytać. Moja matka nie wróciła jeszcze z pracy,a powinna być już w domu. Nie powinnam wracaćz bibliotekitakwcześnie.Kiedyprzyglądałamsiędziecięcym książeczkom z obrazkami, podszedł do mniemężczyzna ze swoją małą córeczką. Zaczął rozmowępytając jak mam na imię. Chciał wiedzieć, czy szukamksiążki dla swojej młodszej siostry.Wstyd, wywołany przez to pytanie, przypomniał mio mojej głupocie. Jak zawsze.- Dziewczyno! – ryknął ojczym.Teraz był wściekły. W oczy zapiekły mnie łzy. Gdybytylko zbił mnie, jak dawniej, gdy byłam młodsza3When I’m Gone by Abbi Glines2016 // mueresi przynosiłam do domu złe oceny. Gdyby tylko wyzywałmnie i mówił jak bezwartościowa jestem… ale nie zrobitego. Kiedyś wolałabym wszystko, byle tylko przestałmnie bić. Nienawidziłam pasa i pręg, jakie zostawiał namoich nogach i pupie. Trudno było przez nie usiedzieć.Pewnegorazuprzestał,ajanatychmiasttegopożałowałabym. Wolałabym, żeby powrócił do bicia.Uderzenia pasem były lepsze od tego. Wszystko było odtego lepsze. Nawet śmierć.Otworzyłam drzwi swojej sypialni i wzięłam głębokiwdech,przypominającsobie,żemogęprzetrwaćwszystko co mi zrobi. Od pewnego czasu odkładałampieniądze, które zarobiłam sprzątając domy. Wkrótcestąd odejdę. Moja matka będzie szczęśliwa, gdy odejdę.Nienawidzi mnie. Nienawidzi mnie od lat.Byłam dla niej ciężarem.Pociągnęłam koszulkę w dół i schowałam do spodenek,które miałam na sobie. Następnie, chociaż było tozupełnie bez sensu, poprawiłam spodenki, żeby zakryćbardziej nogi. Miałam długie nogi, trudne do ukrycia.W sklepachcharytatywnychnigdyniebyłowystarczająco długich szortów.4When I’m Gone by Abbi Glines2016 // mueresZostała tylko godzina do powrotu mojej matki. Ojczymnie zrobi niczego na, co ona mogłaby się natknąć popowrocie. Nawet, gdyby tak się stało, zastanawiam się,czy nie oskarżyłaby mnie wówczas i uznała, że to mojawina. Już obwinia mnie o to w jaki sposób moje ciałozmieniło się cztery lata temu. Mój biust urósł za bardzo.Jej zdaniem powinnam też przestać jeść, bo moja pupazrobiła się duża. Próbowałam nie jeść, jednak tow niczym nie pomogło.Brzuch zrobił się płaski, a to tylko sprawiło, że piersiwyglądały na większe. Matce się to nie podobało.Zaczęłam, więc znowu jeść. Jednak mój brzuch niepowrócił. Pewnej nocy, chcąc napić się mleka przedsnem, weszłam do salonu w przyciętych dresowychspodniachikoszulce.Matkaspoliczkowałamniemówiąc, że wyglądam jak dziwka. Więcej niż raz,nazwała mnie głupią dziwką, która nie ma niczego pozaswoim wyglądem.Teraz weszłam do salonu, żeby zobaczyć się z Marco,moim ojczymem. Siedział w swoim fotelu z oczamizwróconymi w stronę telewizora i piwem w ręku.Wcześnie wrócił do domu z pracy.5When I’m Gone by Abbi Glines2016 // mueres
[ Pobierz całość w formacie PDF ]