Aborcja - Ustawa, obrona życia, dramat aborcji
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Ustawa, która ratuje życie
Oficjalne stanowisko Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia dotyczące oceny funkcjonowania ustawy „O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży” z 7stycznia 1993 roku.
15 marca 1995r. upłynęły dwa lata od wprowadzenia w życie ustawy z dnia 7stycznia 1993r. „O planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności ciąży”. Jej funkcjonowanie podlega corocznej ocenie Sejmu, ministerstw zdrowia, edukacji, pracy i polityki socjalnej, środków masowego przekazu, organizacji pozarządowych i wielu zainteresowanych tym problemem. Nierzadko oceny te nie są wolne od emocjonalnych i subiektywnych poglądów oceniających, szczególnie od ich stosunku do podmiotu ustawy, którym jest człowiek poczęty. Niezmiernie ważne jest dokonanie obiektywnej oceny funkcjonowania tej ustawy i skutków, które ona powoduje na podstawie faktów. Do takiej oceny wolnej od propagandowych stwierdzeń mają prawo wszyscy tak licznie zainteresowani tą tematyką, Może też ona posłużyć do ewentualnej modyfikacji ustawy, by jak najlepiej realizować założone przez nią zadania.
Radykalny spadek liczby aborcji i poprawa zdrowia kobiet
Zasadniczym celem wprowadzenia tej ustawy była pełniejsza ochrona życia, zdrowia fizycznego i psychicznego poczętego człowieka. Dane w zakresie ochrony życia przedstawia w swoich sprawozdaniach Minister Zdrowia i Opieki Społecznej.
Tabela 1. Liczba zarejestrowanych w ostatnich latach aborcji (wg Raportu min. Zdrowia)
zagrożenie życia lub zdrowia matki
ciąża z przestępstwa
choroba dziecka poczętego
RAZEM
1987
123.500
1988
105.300
1989
82.137
1990
59.417
1991
30.878
1992
11.640
1993
736
9
32
777
1994
689
19
74
782
Dane te wskazują, że liczba aborcji po wprowadzeniu w życie ustawy została zminimalizowana. Nawet jeśli przyjęlibyśmy, że dane podawane przez Ministerstwo Zdrowia nie dają pełnego obrazu sytuacji, określony trend jest niewątpliwy. Przed wprowadzeniem nowego ustawodawstwa statystyka w zakresie aborcji nie była pełna, szczególnie jeśli chodzi o działania podejmowane w praktyce prywatnej i spółdzielniach lekarskich. Było to spowodowane niechęcią do ujawniania danych ze względów podatkowych, jak również z powodu obaw przed ukazywaniem prawdziwych rozmiarów zjawiska. Trzeba zaznaczyć, że dokonywanie aborcji nigdy nie było powodem dumy i lekarze niechętnie przyznawali się do tych działań. Jednak zarejestrowana ilość aborcji w przykładowym 1990 r. była 76-krotnie wyższa niż po wprowadzeniu nowych rozwiązań prawnych.
W mediach dość często mówi się o dokonywaniu nielegalnych aborcji, ale nie podaje się na ten temat żadnych danych. Sprawia to nierzadko wrażenie propagandowych działań mających podważyć znaczenie ustawy. Temu samemu może służyć także formułowanie o dużej ilości tzw. wyjazdów aborcyjnych za granice. Gdyby istotnie takie zjawisko miało miejsce na szeroką skalę, to świadczyłaby o tym duża liczba powikłań po przerwaniu ciąży oraz wzrost ilości zgonów. Tymczasem dane na ten temat są następujące:
Tabela 2. Liczba zgonów kobiet związanych z ciążą, porodem i połogiem (wg Raportu min. Zdrowia)
1990
70
1991
70
1992
51
1993
44
1994
57
Tabela 3. Liczba poronień samoistnych (wg Raportu min. Zdrowia)
1990
59.454
1991
55.992
1992
51.802
1993
53.057
1994
46.970
W 1993 r. zanotowano 3 zgony kobiet związane z powikłaniami wczesnej ciąży (ale nie stwierdzono ich związku z aborcją). W sprawozdaniu Ministra Zdrowia za rok 1994 brak jest danych na ten temat. Faktem jest, że mimo 76 krotnego zmniejszenia ilości aborcji w porównaniu z rokiem 1990 nie pojawiły się zgony kobiet z powodu nielegalnego ich dokonywania, zmalała ilość poronień samoistnych, a także ilość zgonów kobiet w okresie ciąży, porodu i połogu.
Mit niechcianych dzieci
Z informacji Ministra Zdrowia wynika, że w 1993 r. w szpitalach pozostawiono 252 noworodki. Brak jest precyzyjnych informacji na ten temat z lat poprzednich. Nie podaje się też tych informacji w ministerialnym sprawozdaniu za rok 1994, nie posiada tej informacji GUS ani inne urzędy, nie można więc w tej sytuacji mówić o wzroście lub zmniejszeniu się liczby porzucanych noworodków. Zaznaczyć należy, że duża część porzucanych noworodków wraca po postępowaniu opiekuńczym w sądzie do rodziców naturalnych. Natomiast na te noworodki, których rodzice zostają pozbawieni praw rodzicielskich lub sami zrzekli się dziecka, oczekują w każdym ośrodku adopcji w kraju długie kolejki osób pragnących je przysposobić. Dzieci takie tylko wyjątkowo przebywają dłuższy czas w placówkach opiekuńczych. Mały Rocznik Statystyczny (GUS, W-wa 1994) podaje informacje wskazujące na zmniejszenie ilości dzieci w ciągu roku w Domach Małych Dzieci. Np. w roku 1990 przebywało tam 4438 dzieci, a w roku 1993 było ich 4059.
Z informacji Komendy Głównej Policji wynika, że liczba dzieciobójstw (zabójstwo dziecka pod wpływem porodu - art.149 KK) po wprowadzeniu ustawy nie wzrosła i była w poszczególnych latach następująca:
Tabela 4. Liczba dzieciobójstw (inf. Komendy Głównej Policji)
1991
53
1992
89
... [ Pobierz całość w formacie PDF ]